บทที่ 58 แขกยามวิกาล...และใจที่อาฆาต

เจนอนหลับอยู่บนที่นอนอันอ่อนนุ่มด้วยความอ่อนเพลีย เรื่องราวในความฝันนั้นมีแต่ความวุ่นวายจนกระสับกระส่ายดิ้นไปมาบวกกับไม่ค่อยสบายเนื้อตัวนักทำให้หลับไม่ค่อยสนิท เสียงฝีเท้าแผ่วเบาเหยียบย่ำมาตามพรมในห้องทำให้แทบจะไม่ได้ยินเสียง ร่างบางสูงโปร่งค่อยก้าวเดินมาช้าๆ จนหยุดอยู่ตรงข้างเตียงมองดูร่างที่นอนขยั...